تبلیغات
حقیقت، بدست آوردنی است! - The Truth Is Obtinable - مطالب ابر امام حسین
امام حسن (علیه السلام): بهترین نیکویی ها خلق نیکو است.
اون موقعی که ابن زیاد بصورت ناشناس وارد کوفه شد و استقبال گسترده و پر شور مردم رو دید، به محبوبیت امام حسین پی برُد؛ چون مردم فکر می کردن این امام حسین هست که اومده اما اشتباه می کردن! 

ابن زیاد با دیدن همچین استقبالی سیاست های مختلفی رو پی گرفت تا مردم رو به سمت خودش بکشه:

سیاست روانی: ابن زیاد بعد از اینکه وارد کوفه شد، تو مسجد جامع این شهر رو به مردم، خودش رو برای فرمانبردار ها مثل پدری مهربان و برای نافرمان ها شمشیر و تازیانه رو به رخ کشید!(1) 
ابن زیاد، بعد از بیعت گرفتن مسلم از کوفیان، بازم با عملیات روانی، که سپاه عظیمی از شام به سمت کوفه در حال حرکته، مردم و مخصوصا زن ها رو نسبت به اون سپاه و از بین رفتن مردها ترسوند(2) و شب هنگام مسلم رو تو کوچه های کوفه تنها گذاشت!

سیاست اجتماعی: تو زندگی قبیله‏گی یه شغلی بوده به اسم عرافت، مثل ثبت احوال خودمون، با این تفاوت که هر عریفی وظیفه ثبت احوال و اولاد و آمار گیری از دین و مذهب و گرایش افراد قبیله خودش رو به عهده داشته
ابن زیاد رو به این عریف ها میگه:
«شما باید نام غریبان و مخالفان امیرالمؤمنین یزید را كه در عرافت شما هستند، براى من بنویسید. همچنین هر كس را از حروریه (خوارج) و مشكوكین كه نظر بر اختلاف پراكنى دارند، باید به من گزارش دهید. كسى كه به این دستور عمل كند با او كارى نداریم؛ اما هر كس ننویسد باید ضمانت عرافت خود را به عهده بگیرد و نباید هیچ مخالف و یاغى در عرافت او با ما مخالفت كند. اگر چنین نشود، از پناه ما خارج شده و مال و خون او بر ما حلال است. هر عریفى كه در عرافت او از شورشیان علیه امیرالمؤمنین (یزید) كسى یافت شود، آن عریف بر در خانه‏اش به دار آویزان خواهد شد و همه آن عرافت را از پرداخت عطاء محروم خواهم كرد»(3)

این از سیاست اجتماعی، اما مهمترین سیاستی که همچین بی ربط هم به سیاستهای به کار رفته بالا نیست، سیاست اقتصادی هست که توصیه می کنم حتما بخونید

سیاست اقتصادی: توی اون زمان، معمولا منبع در آمد یا بهتر بگم منبع خورد و خوراک مردم، دو تا چیز بیشتر نبوده، یکی عطاء و دیگری جیره، که هر دو از طریق حکومت تامین می شده، بخاطر همین دنبال کشاورزی و صنعتگری نمی رفتن، این کارها رو مخصوص موالی (هم پیمانان غیرعرب) می دونستن و اصلا یه پله بالاتر، این کارها رو تو شأن خودشون نمی دونستن(4)
عطا اون پولی بوده که از حکومت می گرفتن و جیره هم کمک های جنسی مثل خرما، گندم، روغن و... بوده

فکر کنم متوجه شدین که چی می خوام بگم، بله! حکومت ها مخصوصا حکومت بنی امیه و بالاخص ابن زیاد از این قضیه به خوبی به نفع خودشون استفاده کردن

یکی از تهدیدهای ابن زیاد قطع کردن همین عطا و جیره ها بود، بخاطر همین عریف ها و افراد دیگه سعی می کردن که قبل از حکومت خودشون، مخالفای حکومت رو ساکت کنن
همچنین یکی از شگردهای ابن زیاد برای پراکنده کردن مردم از کنار مسلم زیاد کردن عطا و جیره بود(5) که به نظرم خوب جواب داد!
ابن زیاد با همین شگرد تونست لشکری بالغ بر 30 هزار نفر برای مقابله با امام حسین علیه السلام جمع کنه(6) لشکری که دلشون با امام حسین بود! (7)

امام حسین علیه السلام هم با درک این واقعیت، تو سخنرانی شون تو روز عاشورا به همین مطلب اشاره دارن و می فرمایند:

«كلكم عاص لامرى مستمع لقولى، قد انخزلت عطیاتكم من الحرام و ملئت بطونكم من الحرام فطبع على قلوبكم»؛ «همه شما علیه من عصیان مى‏ورزید و سخنان مرا گوش نمى‏دهید؛ [علّت آن این است كه] عطاهاى شما از مال حرام فراهم آمده و شكم هایتان از حرام انباشته شده است و این باعث مُهر خوردن بر دل‏هایتان گشته است».(8)

پی نوشت ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــ
1. 
وقعة الطف، ص 110
2. همان، ص 125
3.
 وقعة الطف، ص 11؛ تاریخ طبرى، ج 4، ص 267
4. الحیاة الاجتماعیة و الاقتصادیة فى الكوفة، ص 219.
5. وقعة الطف، ص 125؛ تاریخ طبرى، ج 4، ص 277
6. بحارالانوار، ج 45، ص 4
7. حیاة الامام الحسین(ع)، ج 2، ص 453.
8. بحارالانوار، ج 45، ص 8.




هر دو پست خلاصه ای از سایت پرسمان



طبقه بندی: اهل بیت «علیهم السلام»،  سؤال و جواب، 
برچسب ها: سیاسی، اوضاع، اقتصادی، اجتماعی، کوفه، زمان امام حسین، امام حسین، زمان، عصر، تاریخ، زمانه، هنگامه، قیام، قیام امام حسین، علیه السلام،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
ارسال توسط Sadegh Safa
با خودم فکر می کردم، گفتم این همه کوفی ـ که تا 12000 کارت دعوت برا امام حسین (علیه السلام) ارسال کردن(1) ـ چه انگیزه ای داشتن؟ اصلا اوضاع چه جوری بوده که این همه دعوت نامه فرستادن؟ 

اگه یه نگاهی به تاریخ بندازیم، گروه های مختلف، اونم با انگیزه های مختلف برا امام نامه فرستادن:

اولین گروه شیعیان خالص بودن مثل حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه، از اون جایی که حکومت رو بنا به آیات قرآن و روایات مخصوص اهل بیت پیامبر می دونستن، البته این گروه خیلی کم بودن!

دومین گروهی که برا امام نامه نوشتن، عده زیادی از مردم کوفه بودن که بیشتر افراد میان سال و پیر کوفی بودن که حکومت حضرت امیر (علیه السلام) رو درک کرده بودن و از اون طرف ظلم و ستم اموی ها رو تحمل کرده بودن، پس امام حسین رو بهترین گزینه برای احیای حکومت علوی می دونستن

سومین گروه هم عده ای بودن که دنبال مرکزیت کوفه بودن (آخه تو اون دوران بین مرکزیت کوفه و شام درگیری بوده) اینا بهترین شخصیت برای تحقق این هدف رو امام حسین می دونستن، بخاطر همین برا حضرت دعوت نامه ارسال کردن

چهارمین گروه بزرگان قبائل بودن، مثل شبث بن ربعی و دیگران که عمدتا به فکر منافع خودشون و حفظ جایگاه و ریاست خودشون بودن، وقتی سیل نامه ها رو دیدن برا اینکه از قافله عقب نمونن شروع به نامه نگاری کردن تا اگر حکومت امام حسین تشکیل شد، اونا هم بی بهره نمونن

اما گروه آخر، توده مردمی بودن که نون رو به نرخ روز می خواستن! وقتی شور و هیجان نامه نوشتن رو دیدن، اونا هم خواستن از قافله نویسندگان عقب نمونن!(2)

حالا که گروه های مختلف و انگیزه های مختلف معلوم شد، تو تاپیک بعدی بهتر می تونیم وضعیت سیاسی، اقتصادی و روحی روانی اون موقع رو بررسی کنیم

پی نوشت ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــ
1. 
بحارالانوار، ج 44، ص 344
2. بر گرفته از کتب تاریخی مثل وقعة الطف و تاریخ طبری



طبقه بندی: اهل بیت «علیهم السلام»،  سؤال و جواب، 
برچسب ها: انگیزه، هدف، غرض، کوفیان، کوفی ها، کوفی، امام حسین، حسین، حسین علیه السلام، قیام امام حسین، قیام،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
ارسال توسط Sadegh Safa