تبلیغات
حقیقت، بدست آوردنی است! - The Truth Is Obtinable - اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کوفه در زمان امام حسین (علیه السلام)
امام حسن (علیه السلام): بهترین نیکویی ها خلق نیکو است.
اون موقعی که ابن زیاد بصورت ناشناس وارد کوفه شد و استقبال گسترده و پر شور مردم رو دید، به محبوبیت امام حسین پی برُد؛ چون مردم فکر می کردن این امام حسین هست که اومده اما اشتباه می کردن! 

ابن زیاد با دیدن همچین استقبالی سیاست های مختلفی رو پی گرفت تا مردم رو به سمت خودش بکشه:

سیاست روانی: ابن زیاد بعد از اینکه وارد کوفه شد، تو مسجد جامع این شهر رو به مردم، خودش رو برای فرمانبردار ها مثل پدری مهربان و برای نافرمان ها شمشیر و تازیانه رو به رخ کشید!(1) 
ابن زیاد، بعد از بیعت گرفتن مسلم از کوفیان، بازم با عملیات روانی، که سپاه عظیمی از شام به سمت کوفه در حال حرکته، مردم و مخصوصا زن ها رو نسبت به اون سپاه و از بین رفتن مردها ترسوند(2) و شب هنگام مسلم رو تو کوچه های کوفه تنها گذاشت!

سیاست اجتماعی: تو زندگی قبیله‏گی یه شغلی بوده به اسم عرافت، مثل ثبت احوال خودمون، با این تفاوت که هر عریفی وظیفه ثبت احوال و اولاد و آمار گیری از دین و مذهب و گرایش افراد قبیله خودش رو به عهده داشته
ابن زیاد رو به این عریف ها میگه:
«شما باید نام غریبان و مخالفان امیرالمؤمنین یزید را كه در عرافت شما هستند، براى من بنویسید. همچنین هر كس را از حروریه (خوارج) و مشكوكین كه نظر بر اختلاف پراكنى دارند، باید به من گزارش دهید. كسى كه به این دستور عمل كند با او كارى نداریم؛ اما هر كس ننویسد باید ضمانت عرافت خود را به عهده بگیرد و نباید هیچ مخالف و یاغى در عرافت او با ما مخالفت كند. اگر چنین نشود، از پناه ما خارج شده و مال و خون او بر ما حلال است. هر عریفى كه در عرافت او از شورشیان علیه امیرالمؤمنین (یزید) كسى یافت شود، آن عریف بر در خانه‏اش به دار آویزان خواهد شد و همه آن عرافت را از پرداخت عطاء محروم خواهم كرد»(3)

این از سیاست اجتماعی، اما مهمترین سیاستی که همچین بی ربط هم به سیاستهای به کار رفته بالا نیست، سیاست اقتصادی هست که توصیه می کنم حتما بخونید

سیاست اقتصادی: توی اون زمان، معمولا منبع در آمد یا بهتر بگم منبع خورد و خوراک مردم، دو تا چیز بیشتر نبوده، یکی عطاء و دیگری جیره، که هر دو از طریق حکومت تامین می شده، بخاطر همین دنبال کشاورزی و صنعتگری نمی رفتن، این کارها رو مخصوص موالی (هم پیمانان غیرعرب) می دونستن و اصلا یه پله بالاتر، این کارها رو تو شأن خودشون نمی دونستن(4)
عطا اون پولی بوده که از حکومت می گرفتن و جیره هم کمک های جنسی مثل خرما، گندم، روغن و... بوده

فکر کنم متوجه شدین که چی می خوام بگم، بله! حکومت ها مخصوصا حکومت بنی امیه و بالاخص ابن زیاد از این قضیه به خوبی به نفع خودشون استفاده کردن

یکی از تهدیدهای ابن زیاد قطع کردن همین عطا و جیره ها بود، بخاطر همین عریف ها و افراد دیگه سعی می کردن که قبل از حکومت خودشون، مخالفای حکومت رو ساکت کنن
همچنین یکی از شگردهای ابن زیاد برای پراکنده کردن مردم از کنار مسلم زیاد کردن عطا و جیره بود(5) که به نظرم خوب جواب داد!
ابن زیاد با همین شگرد تونست لشکری بالغ بر 30 هزار نفر برای مقابله با امام حسین علیه السلام جمع کنه(6) لشکری که دلشون با امام حسین بود! (7)

امام حسین علیه السلام هم با درک این واقعیت، تو سخنرانی شون تو روز عاشورا به همین مطلب اشاره دارن و می فرمایند:

«كلكم عاص لامرى مستمع لقولى، قد انخزلت عطیاتكم من الحرام و ملئت بطونكم من الحرام فطبع على قلوبكم»؛ «همه شما علیه من عصیان مى‏ورزید و سخنان مرا گوش نمى‏دهید؛ [علّت آن این است كه] عطاهاى شما از مال حرام فراهم آمده و شكم هایتان از حرام انباشته شده است و این باعث مُهر خوردن بر دل‏هایتان گشته است».(8)

پی نوشت ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــ
1. 
وقعة الطف، ص 110
2. همان، ص 125
3.
 وقعة الطف، ص 11؛ تاریخ طبرى، ج 4، ص 267
4. الحیاة الاجتماعیة و الاقتصادیة فى الكوفة، ص 219.
5. وقعة الطف، ص 125؛ تاریخ طبرى، ج 4، ص 277
6. بحارالانوار، ج 45، ص 4
7. حیاة الامام الحسین(ع)، ج 2، ص 453.
8. بحارالانوار، ج 45، ص 8.




هر دو پست خلاصه ای از سایت پرسمان



طبقه بندی: اهل بیت «علیهم السلام»،  سؤال و جواب، 
برچسب ها: سیاسی، اوضاع، اقتصادی، اجتماعی، کوفه، زمان امام حسین، امام حسین، زمان، عصر، تاریخ، زمانه، هنگامه، قیام، قیام امام حسین، علیه السلام،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
ارسال توسط Sadegh Safa